Terugblik: 7 juli 2008 21:39

Zomerconcert: 25 juni 2008 te Domburg.

Pianist Jan Wisse had z’n rechterarm in een mitella. Ook de piano was een beetje vals. Kortom, de vooruitzichten voor het Inloopconcert in de oude Dorpskerk in Domburg waren niet al te hoog gespannen.
We moesten bovendien concurreren met het EK-voetbal van die avond : Turkije tegen Duitsland. Duitse toeristen zouden we waarschijnlijk die avond niet zien.

Toch liep het kerkje om half negen aardig vol. Alhoewel het een inloop-concert was, bleef men gewoon tot het eind.
En het was de moeite waard. Voice Four begon de avond met een heuse Italiaanse smartlap. Vlot gezongen en krachtig neergezet. De mensen gingen er eens goed voor zitten.

Daarna volgde een blokje oud-vaderlandse liederen. De dirigent Wim Hoorweg had er duidelijk schik in. Het koor volgde hem. Dan weer met volume, soms ” piano “. Als je je ogen dicht deed, leek het of de pianist met z’n beide handen speelde.

Het programma voor die avond was divers. Naast vaderlandse liederen bracht Voice Four ook negro-spirituals en hymnes. Heel indrukwekkend was het vroeger door slaven gezongen lied Go down Moses. Zij associeerden zich met het volk Israel in Egypte. ” Let my people go.”, zo klonk hun gerechtvaardigde eis aan het adres van de Farao.`
Dit stuk werd door Voice Four uitgevoerd samen met het Middelburgs Gitaarkwartet. De combinatie van koorzang en gitaarspel viel bij het publiek in de smaak. Dit was ook te merken bij het spaanstalige nummer Santo, dat ook gezamenlijk uitgevoerd werd.

Het was zonder meer een geslaagde avond. Hieraan droegen ook de solisten vanuit Voice Four hun steentje bij. Ankie Kaljouw met haar zuivere en heldere sopraanstem deed niet onder voor de robuuster overkomende Harrold Kapaan met meer ervaring.
Steeds opnieuw moesten het Gitaarkwartet , Voice Four met dirigent en solisten en de pianist het applaus van het publiek in ontvangst nemen.

De avond werd door Voice Four besloten met het bekende gebed Onze Vader. Dit werd in het engels vertolkt. Gevoelvol en eerbiedig. De avond had geen evangelisatiekarakter. Toch kwam , vooral tijdens dit laatste lied de boodschap wel over.
Afhankelijkheid : Give us this day our daily bread.
Schuldvergeving : And forgive us our trespasses.

Dit klonk nog na toen ik over het prachtige Walcheren naar huis reed….
For Thine is the kingdom, the power and the glory…..FOREVER.